
Acceptatie – de kunst van ruimte maken voor wat er al is
We willen allemaal grip krijgen op het leven.
Op onze gedachten, gevoelens en omstandigheden.
We willen ons goed voelen, rustig zijn, gelukkig zijn — liefst de hele tijd.
Maar zo werkt het leven niet. En dat is precies waar acceptatie begint.
Niet als een laatste redmiddel, maar als een manier om eindelijk vrijer te leven.
⸻
Wat betekent acceptatie écht?
In ACT therapie (Acceptance and Commitment Therapy) betekent acceptatie niet dat je alles goedkeurt of zomaar laat gebeuren.
Het betekent ook niet dat je passief wordt of je erbij neerlegt.
Acceptatie is het vermogen om ruimte te maken voor je ervaring, precies zoals die nu is — zonder er direct tegen te vechten.
Het is moeilijk om accepteren te verwarren met berusting, maar waar berusting stilstand is, is acceptatie juist beweging.
Het is de moed om te zeggen:
“Dit is wat ik voel. Dit is wat er nu is. En ik hoef er niet eerst van af te zijn om te kunnen leven.”
⸻
Wat we vaak doen in plaats van accepteren
We zijn gewend om te vechten met onze binnenwereld.
We willen negatieve gedachten kwijt, spanning verminderen, onzekerheid oplossen.
We gebruiken controle, afleiding of ratio — allemaal goedbedoelde strategieën om het ongemak te vermijden.
Maar hoe meer we proberen om onze gevoelens weg te duwen, hoe sterker ze vaak terugkomen.
“Pijn is onvermijdelijk, lijden is wat we toevoegen als we de pijn niet willen voelen.”
Acceptatie begint op het moment dat je stopt met toevoegen.
⸻
De kracht van ruimte maken
Acceptatie is geen techniek, maar een houding.
Een keuze om aanwezig te zijn bij wat er is — ook als dat ongemakkelijk is.
Je hoeft niet te willen dat het anders wordt.
Je hoeft alleen bereid te zijn om het te laten zijn.
Dat klinkt eenvoudig, maar het vraagt moed:
• De moed om verdriet toe te laten, zonder jezelf te veroordelen.
• De moed om angst te voelen, zonder meteen een plan te maken.
• De moed om onzekerheid te verdragen, zonder het te willen oplossen.
Die ruimte maakt het mogelijk om weer te bewegen richting wat belangrijk is.
⸻
Een voorbeeld uit het leven
Stel: je hebt een belangrijke presentatie en je voelt spanning.
Je probeert het weg te redeneren: “Ik heb dit al vaker gedaan, het komt wel goed.”
Maar het helpt niet — de spanning blijft.
Op een gegeven moment besluit je:
“Oké, laat die spanning er maar zijn. Mijn hart klopt, mijn handen trillen een beetje — dat is oké.”
Dat is acceptatie in actie.
De spanning is er nog, maar het hoeft je niet meer te beheersen.
Je maakt er ruimte voor — en juist daardoor kun je doen wat voor jou belangrijk is: spreken, delen, verbinden.
⸻
Van verzet naar verbinding
Acceptatie betekent dat je stopt met vechten tegen de werkelijkheid,
zodat je weer in contact kunt komen met jezelf.
Het is geen eindpunt, maar een keerpunt.
Want zodra je stopt met zeggen “dit mag er niet zijn”,
kun je weer luisteren naar wat je wél wilt doen, geven of ervaren.
“Acceptatie is geen zwakte, het is het begin van echte vrijheid.”
⸻
Acceptatie in ACT therapie
Binnen Acceptance and Commitment Therapy (ACT) vormt acceptatie de basis van verandering.
Pas wanneer je ruimte maakt voor wat er is, kun je je aandacht richten op wat ertoe doet — jouw waarden, richting en betekenis.
Acceptatie betekent niet dat de pijn verdwijnt, maar dat jij niet langer verdwijnt ín de pijn.
⸻
Van controle naar keuze
Wanneer je accepteert wat je niet kunt veranderen, ontstaat er ruimte om te kiezen wat je wél wilt doen.
Dat is het hart van ACT: leven naar je waarden, zelfs in het bijzijn van ongemak.
“Acceptatie is geen overgave aan de pijn, maar een terugkeer naar jezelf.”
⸻
Wil je leren hoe acceptatie ruimte kan geven in jouw leven of werk?
In mijn werk met individuen en teams gebruik ik principes uit ACT om helderheid, veerkracht en richting te versterken.
We onderzoeken samen hoe je minder kunt vechten — en meer kunt leven.
Neem gerust contact op voor een gesprek.